Galeria Obrazów

Galeria Giza

Edward Dwurnik

Biografia

Edward Dwurnik, urodził się w 1943 roku w Radzyminie, zmarł 28.10.2018 r.Wybitny polski malarz i grafik, jedna z najbardziej rozpoznawalnych osobowości polskiej sztuki współczesnej. Jedyny polski artysta, któremu udało się odnieść międzynarodowy sukces przed transformacją (m.in. udział w „documenta 7″ w Kassel w 1982 roku). Także – jedyny artysta, który niezależnie od uznania w kręgach profesjonalnych, stał się popularny we wszystkich środowiskach konsumentów sztuki. Niepokorny i prowokacyjny, zmienny i nieprzewidywalny, pełen diabelskiego poczucia humoru, do dziś budzi skrajne reakcje i poruszenie, także wśród twórców najmłodszego pokolenia. Urodził się w 1943 roku w Radzyminie. W latach 1963-70 studiował malarstwo, grafikę i rzeźbę na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1965 roku rozpoczął niezależny od toku studiów cykl rysunków i akwarel, a od 1966 obrazów olejnych „Podróże autostopem” – charakterystyczne widoki miast z lotu ptaka (kontynuowany do dziś). Od 1970 roku powstaje kilkanaście innych cykli malarskich, między innymi w latach 1972-1978 „Sportowcy” – jedna z najwyżej cenionych obecnie serii malarskich Dwurnika, ukazująca na poły karykaturalnie, na poły komiksowo bohaterów zwykłej PRL-owskiej codzienności. Wśród kolejnych cykli obrazów powstają dwie serie poświecone tragicznym losom ludzi uwikłanych w historię: w „Drodze na Wschód” (1989-1991) Dwurnik upamiętnia ofiary stalinizmu, a w „Od Grudnia do Czerwca” (1990-1994) ofiary stanu wojennego w Polsce. W twórczości Dwurnika można także znalezć obrazy niezaangażowane, np. cykl „Błękitne” (lata 90-te) to pozbawione horyzontu, bliskie abstakcji pejzaże morskie, a „Dwudziesty piąty” barwne abstrakcje w technice action painting. Inne serie to min. „Portret” (od lat 70-tych), „Robotnicy” (lata 80-te), „Niech żyje wojna!” (1991-1993), „Niebieskie miasta” (od 1993), „Diagonalne” (od 1996), „Wyliczanka” (od 1996). Poza malarstwem Dwurnik uprawia grafikę i rysunek (zarówno autonomiczne serie jak i ilustracje). Lubi projektować monumentalne kompozycje malarskie w przestrzeni publicznej. Stworzył rysunki i gwasze do filmów animowanych „Warzywniak,360 stopni” (2007r.) oraz „Oaza” (2009r.) w reżyserii Andrzeja Barańskiego. Powstalo kilka filmow dokumentalnych o tworczosci artysty, m.in: „Owoce Ziemi” (1977), „Portret z natury” (1984) i „Polska Nike” (1987) w rezyserii Andrzeja Szczygla oraz „Podroze Edwarda Dwurnika” (1995) Grazyny Banaszkiewicz. W 2011 roku powstal album ze wszystkimi reprodukcjami cyklu Sportowcy. Obrazy Edwarda Dwurnika znajdują się w kolekcjach:

Austria Albertina, Wiedeń
Belgia S.M.A.K. Stedelijk Museum voor Actuele Kunst, Gent
Finlandia Alvar Aalto Museum, Jyväskyla
Holandia Van Abbemuseum, Eindhoven
Niemcy Gemäldegalerie Neue Meister Albertinum, Drezno
Museum Junge Kunst, Frankfurt/Oder
Kunsthalle zu Kiel der Christian-Albrechts-Universitat, Kilonia
Museum Ludwig, Kolonia
Württembergischer Kunstverein, Stuttgart
Museum Villa Haiss, Zell a.H.
Polska Muzeum Narodowe, Warszawa
Muzeum Narodowe, Kraków
Muzeum Narodowe, Wrocław
Muzeum Narodowe, Poznań
Muzeum Narodowe, Gdańsk
Muzeum Narodowe, Kielce
Muzeum Narodowe, Szczecin
Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego, Bydgoszcz
Muzeum Chełmskie, Chełm
Muzeum Górnośląskie, Bytom
Muzeum Pomorza Środkowego, Słupsk
Muzeum Śląskie, Katowice
Muzeum Warmii i Mazur, Olsztyn
Muzeum Ziemi Lubuskiej, Zielona Góra
BWA, Lublin
Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa
Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki, Kraków
Muzeum Sztuki,Łódź
Muzeum Sztuki Współczesnej, Kraków
Muzeum Sztuki Współczesnej, Radom
Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa
Słowacja Slovak National Gallery, Bratysława
Szwajcaria Schaulager, Bazylea
USA Cleveland County Museum
Hirshhorn Museum and Sculpture Garden, Waszyngton